svala19's Journal
[Most Recent Entries]
[Calendar View]
[Friends]
Below are the 20 most recent journal entries recorded in
svala19's LiveJournal:
[ << Previous 20 ]
| Thursday, June 11th, 2009 | | 11:44 pm |
Muizen
Denk je dingen op orde te hebben, blijkt er een muizenplaag te heersen hier. Ik heb er nu zelfs een weg zien schieten en ze willen niet echt meer in muizenvallen lopen, lijkt het wel. Dus als iemand een idee heeft om die klerebeesten te vangen voor ze electriciteitskabels gaan doorknagen, please do tell us? | | Monday, May 4th, 2009 | | 1:04 pm |
Symbols 9: Breach.
I survived Symbols once again. That being said ga ik maar eens beginnen aan een uitgebreide beschrijving, ook om een zeker persoon in Thailand blij te maken ;). ( Symbols 9: Breach ) En dat was Symbols 9, Breach, zoals de naam bekend werd na het event. Het woord ging echter al de ronde, zeker gezien de zaterdag-avond bestond uit het continu roepen van 'breach!' elke keer als de muur brak. Het spel was geweldig en ondanks de honderden rupsen die steeds uit de bomen kwamen zetten en echt overal zaten was het een van de betere Symbols-events. Erg goede Symbols events hebben echter een heel groot nadeel... ik zit nou met een behoorlijk grote Larp-dip. Gelukkig is er DnD over een week, over twee weken Vortex, en de maand daarna Myriad én Call of Heroes. Daarna is er weer even niks, maar daar gaan we voorlopig niet aan denken. Current Mood:  Larp-dip | | Friday, March 13th, 2009 | | 1:04 pm |
| | Sunday, March 1st, 2009 | | 2:16 pm |
Hoofdpijn en Symbols.
*gaapt even hardgrondig voor ze begint* Nou dat was me de vakantieweek wel weer zeg. Donderdag ruggenprik gehad en ze kunnen nog zo hard beweren dat het geen rugpijn zou moeten opleveren, dat doet het dus lekker wel. En de hoofdpijn die ze beloven maar die ik vorige keer niet had? Nou die had ik dit keer ook en die heeft ruim een week aangehouden. Hij ging alleen maar over als ik plat op mijn rug lag dus ik kon eigenlijk niks behalve lezen en Niels zijn DS jatten om daar mee te spelen. En tv kijken, zolang ik bleef liggen. Eigenlijk kon ik alles zolang het te doen was in liggende houding. Wat nog bijna niks blijkt te zijn, maar goed. Donderdag had ik er nog last van en aangezien de vrijdag erna al Symbols was kneep ik hem wel even want ik wilde zo verschrikkelijk graag vanwege het wraakcomplot, maar gelukkig was de hoofdpijn vrijdag weg, hoewel de rugpijn dus wel weer terug was. Dat betekende geen zwaardvechten maar ach, Svala kan toch al niet met zo'n ding overweg en draagt hem alleen 'to look defensive', en met een beetje doorbijten heb ik lekker twee dagen gespecialled. Het wraakcomplot ding was echt geweldig, spanning alom en ook mijn oude Pa'ri'ah rol weer oppakken was erg gaaf, hoewel mijn arme NPC (in tegenstelling tot de nog altijd springlevende, hoewel enigszins gewonde Svala) ten prooi is gevallen aan een massa-slachting (lol). Ik post later nog wel een wat uitgebreidere post over het special-weekend, maar ik heb nu echt super veel zin in de komende symbols (nog twee maanden...). In de tussentijd moet ik het maar doen met de verschillende DnD's (die van strakjes, volgende week en de week daarop). Over DnD gesproken, dat kan elk moment beginnen dus ik ga er vandoor. Ik vertel binnenkort wel meer over Symbols :). Current Mood:  hyper | | Monday, January 19th, 2009 | | 11:38 am |
nieuw jaar
Mm, ik geloof dat ik nog helemaal niet heb gepost dit nieuwe jaar. Er is ook bijzonder weinig boeiends te vertellen en ik weiger om aan 'last year review' posts te doen, maar aangezien ik nu in mijn tentamenmaand zit en ik erg goed ben in dingen uitstellen zullen we maar eens een poging wagen. Ten eerste is mijn stem al wel een poosje terug. Met oud en nieuw was hij volledig verdwenen en ik ben ook nog zeker anderhalve week ziek geweest, waarmee het grootste deel van mijn kerstvakantie dus zwaar verkouden, hoestend etcetera is doorgebracht. Ik heb nog een week flink lopen stressen over twee essays die long overdue waren, maar heb ze beiden op tijd af gekregen, al is dat waarschijnlijk ten koste gegaan van mijn eerste tentamen. Mijn tweede tentamen ging wel goed (cijfer nog niet terug overigens) en moet zo beginnen aan het leren van mijn derde, die ik woensdag heb. Ik had eigenlijk 4 januari een EEG moeten doen in het ziekenhuis, maar kwam er 7 januari pas achter dat ik dat had moeten doen en was dus drie dagen te laat. Na gebeld te hebben en drie keer doorverbonden te zijn heb ik het kunnen verschuiven naar dezelfde woensdag van mijn literatuurgeschiedenis tentamen, zei het twee uur daarvoor. Volgens het ziekenhuis duurt het onderzoek maar een uur, dus van half negen tot half tien, en aangezien het tentamen pas om kwart voor elf is en het ziekenhuis praktisch naast de universiteit ligt zou dat goed moeten gaan. Van de oogarts, die contact met mij op dient te nemen, heb ik nog niets gehoord. Nou, dat was wel zo'n beetje wat ik me kan herinneren, behalve dat ik mijn horloge helemaal nergens meer kan vinden. Ik had hem gisteravond voor het douchen nog en weet dat ik hem om heb gedaan voor ik de douche verliet, bovendien check ik de douche altijd voor ik hem verlaat, maar vanochtend was het ding van de aardbodem verdwenen. Ook al mijn kleding nagekeken, broekzakken etcetera, maar geen spoor van mijn horloge. En jammer genoeg kun je hem niet bellen, zoals mijn mobiel die ik ook regelmatig kwijt raak. Nou ja, Niels maar even vragen als hij thuis komt. Komt vast wel weer terecht. Current Mood:  blah | | Wednesday, December 31st, 2008 | | 11:59 am |
Gezocht: stem.
Mijn stem is weg, en niet zo'n beetje ook. Gisterochtend had ik hem nog en gisteravond was hij verdwenen. Ik kan fluisteren (enigzsins pijnlijk) en hoesten (bijzonder pijnlijk) en dat waren de mogelijkheden wel zo'n beetje. Telefoon opnemen is praktisch onmogelijk, probeer zonder stem de andere kant van de lijn maar eens duidelijk te maken dat je eigenlijk niks kunt zeggen. Er komt met heel veel pijn en moeite wel (soort van) geluid uit, maar dat doet best wel boel veel pijn, dus liever niet. Dus... als iemand mijn stem gevonden heeft, had ik hem graag binnenkort terug? Current Mood:  sore | | Monday, December 29th, 2008 | | 1:40 pm |
Mobiel
Ok, ik wist dat het een keer zou gebeuren. Met mijn vergeetachtigheid kun je erop wachten tot er iets verkeerds gaat: ik heb immers al eens het vuur laten aanstaan (niet het gas, het vuur) en vervolgens doodleuk de klep dichtgegooid, waarop we er een half uur later achterkwamen dat die klep nog wel erg warm was en de keren dat ik medicatie vergat in te nemen - of vergat of ik de medicatie had ingenomen - zijn niet eens meer te tellen. Dus de dag waarop ik mijn mobiel in mijn broekzak zou laten zitten en met broek en al in de was zou gooien zat er technisch gezien aan te komen. Ik was hem vanmiddag kwijt, de was stond ik denk net een goed half uur aan toen mij ineens te binnen schoot dat hij, misschien, wel in mijn broekzak was blijven zitten. Niels stond op het punt weg te gaan, de wasmachine stond op een deurslot zoals een goede wasmachine betaamd. Met veel moeite heb ik de wasmachine toch maar open gebroken - het was eigenlijk een kwestie van wasmachine uit zetten en een paar keer heel hard hameren, niet moeilijk als je al behoorlijk gefrustreerd aan het raken bent vanwege eerder genoemde mobiel - en na een paar kilo druipnatte was verwijderd te hebben vond ik de desbetreffende broek... en ook desbetreffende mobiel, inderdaad in de zak waar ik hem vergeten was uit te halen. Zoveel water overleven mobiele telefoons van tegenwoordig niet. De keuken stond inmiddels ook al redelijk blank vanwege al het water dat uit de wasmachine en druipende kleding ontsnapt was. Maar, en hoe weet ik nog steeds niet, toen ik mijn mobiel openklapte gaf het ding nog altijd doodleuk beeld. En toen ik de proef op de som nam en Niels belde, werd er aan de andere kant gewoon opgenomen en werd duidelijk dat ik prima te verstaan was, en dat ik Niels ook nog prima kon verstaan. Het arme ding voelt nog wel wat vochtig aan, maar na een afdroogbeurt lijkt er totaal niets beschadigd. Misschien ligt het aan het feit dat het een klepje heeft en dus dicht zit (extra waterbestendig?), misschien aan het feit dat de broek een behoorlijk dikke broek is waar water moeilijker doorheen komt, of gewoon aan het feit dat de telefoon al wat ouder is en ze vroeger nog tegen een stootje konden, maar hoe dan ook: hij lijkt het voorlopig nog te doen. Eventuele beschadigingen zullen we op de lange termijn moeten kijken, maar voor nu is de redding van mijn mobiel de blank staande keukenvloer wel waard. En hopelijk heeft dit ook genoeg indruk op mijn hersenen gemaakt om voorlopig niet te vergeten broekzakken te checken voor ik een was draai. Current Mood:  relieved | | Monday, December 15th, 2008 | | 10:15 pm |
Ziekenhuis, versie Nijmegen.
Vooraf gezegd zal ik maar vast waarschuwen dat dit weer een meerdelige serie wordt. Een soort van House zeg maar.
Vanaf het begin: ik ben dus eind vorig schooljaar continu naar het ziekenhuis geweest voor een karlading aan onderzoekjes. Daar hadden ze min of meer een punt achter gezet tot er veranderingen in de laatste MRI scan optraden die niet hoorden (alweer), waardoor de behandelend arts toch graag een second opinion wilde aanvragen. Let wel, second opinions zijn normaal éénmalig, als een soort van extra controle.
Niet in Nijmegen.
In elk geval, ik vandaag op mijn fietsje naar het Radboud ziekenhuis in Nijmegen. Niels was mee want hij was vrij en het uurtje college wat ik had heb ik afgezegd. (Ok, achteraf gezien ging dat hele college niet door door een stupide fout van de docent waardoor het morgen is ingeroosterd maar goed). Het liep allemaal wat uit maar uiteindelijk hadden we een uitgebreid gesprek over erfelijke ziektes, mijn migraine verschijnselen over de afgelopen drie jaar heen genomen en het testen van reflexen en zicht etcetera. Ook hebben ze ik geloof zo'n 12 buisjes bloed afgenomen, moesten ze urine hebben en....
Of ik nog een paar keer terug wilde komen. Voor een afspraak bij de oogarts, voor een EEG en natuurlijk voor een vervolgafspraak. Eigenlijk doen ze dus gewoon de onderzoeken die ik al heb gehad nog eens dunnetjes over, hoewel dit keer in elk geval in Nijmegen (en dus dicht bij huis, geen reistijden meer). Want ja, er komt wel ineens een interessant puzzel object je ziekenhuis binnenlopen, die ga je niet terugsturen naar de behandelend arts in een ander ziekenhuis die het al heeft opgegeven, kom nou.
Ja, ik weet ook wel dat ze het goed bedoelen en dat het punt van een second opinion nou juist is dat ze dingen vinden die de eerste arts niet kon vinden. Maar na al die tientallen onderzoeken wordt je gewoon een beetje cynisch. Elke keer als ze zeggen 'we vinden waarschijnlijk niets' ontdekken ze weer iets nieuws, elke keer als ze een diagnose hebben vinden ze iets wat die diagnose ondergraaft en het nog complexer maakt. In de tussentijd moet ik het doen met de mededeling dat de reflexen aan de linkerkant van mijn lichaam waarschijnlijk een verminderde werking hebben. Ohja en ze vond het raar dat de medicatie werkte, want de meeste migraine patienten gaven eigenlijk aan dat het nemen van de medicatie eigenlijk niet uitmaakte. Waardoor zij nu denkt dat het stiekem toch epilepsie is, maar dan een zeldzame vorm of zo. Weet ik veel.
In Februari weet ik meer, to be continued (again...)
Current Mood:  grumpy | | Tuesday, November 11th, 2008 | | 10:05 pm |
| | 6:58 pm |
| | Monday, November 3rd, 2008 | | 12:26 pm |
Try-out.
Inleiding. Het jaar 2135. Het grootste deel van de wereld is verwoest door een verschrikkelijke derde Wereldoorlog, en slechts een klein deel van de vroegere wereldbevolking heeft weten te overleven. Toch is dit deel van de bevolking niet gelukkig met deze overleving: de man die als winnaar uit de oorlog kwam stelde een tiranniek systeem in en sindsdien wordt de bevolking door een reeks moderne tirannen onderdrukt. In het begin braken er opstanden uit: mensen keerden zich tegen de tirannen, probeerden ze van de troon te stoten zoals in de geschiedenis al zo dikwijls was gebeurd. Maar de oorlog had niet de vergevorderde techniek uit de 21e eeuw vernietigd en de tirannen hadden onder de bevolking ook trouwe volgelingen weten te verwerven, en alle pogingen tot revolutie mislukten, alle opstanden werden hard neergeslagen. Vanaf de 22e eeuw was alle verzet zelfs zo goed als afgestorven, en mensen hadden zich min of meer neergelegd bij het moderne slavenbestaan dat ze leden in de vervallen, armoedige steden. Mensen verloren hun hoop, en daarmee hun vrije wil en individualiteit. Die paar mensen die nog voldoende hoop en kracht hadden om te protesteren belandden in de kerkers van de jongste en meest wrede overheerser die ze tot dan toe hadden gehad, een man die op vijfentwintigjarige leeftijd aan de macht was gekomen in het jaar 2113: Caymack, een man die onder de bevolking beter bekend was als ‘de meedogenloze’, een bijnaam die slechts ’s nachts werd uitgesproken, als men zeker wist dat geen van de spionnen van ‘de grote heerser’, de titel die Caymack zelf claimde in de buurt was. Maar ondanks de dreiging van de kerkers en de wrede manier waarop Caymack personen die nog enige hoop bezaten en weerstand durfden te bieden pijnigde en beïnvloedde en hun geesten brak, net zolang tot zelfs de sterkste onder hen het begaven en veranderden in willoze slaven, ondanks dat waren er toch nog mensen, mensen die meestal buiten de wet leefden, die niet hun hoop hadden zien wegvloeien onder het harde, gecontroleerde, hopeloze slavenbestaan wat de overige bevolking leed. Die mensen kwamen in het diepste geheim bij elkaar en smeedden plannen om het tijdperk van de tirannen te beëindigen. De meeste van die groeperingen waren onbetekenend klein, maar één ervan was uitgegroeid tot een voor die tijd bewonderenswaardige grootte, en ondanks het feit dat Caymack, de grote heerser wist van deze verzetsgroep en ondanks het feit dat hij al een aantal leden op had weten te pakken, de kern van de groepering was hem steeds ontglipt. Daardoor was er een lichte hoop ontstaan bij de bevolking, een hoop die niemand durfde uit te spreken omdat hoop leidde tot individualiteit, zelf denken, iets wat Caymack absoluut niet moest hebben, maar die ze allemaal voelden, heel diep van binnen. Het was de hoop op een betere toekomst; het was het vertrouwen in de leidster van dit verzet. Om deze jonge vrouw hing weliswaar een sluier van onwetendheid, want als iemand iets meer van haar had geweten dan haar leeftijd – nauwelijks achttien jaar – en de geruchten over haar verleden was ze allang in de kerkers van Caymack belandt, maar het volk vertrouwde toch op dit laatste restje hoop in hun verder troosteloze en eentonige bestaan, zo erg dat het volk de verzetsgroep ‘de witte duif’ had gedoopt. Van de jonge vrouw die deze organisatie leidde kende men vanzelfsprekend de naam niet, maar ’s nachts, als men zeker wist dat men veilig was, werd er fluisterend gesproken over deze vrouwelijke Robin Hood, beter bekend als ‘Farfalla’, Italiaans voor vlinder… (Inleiding uit het verhaal 'Het Verzet'). Current Mood:  bored | | Tuesday, October 28th, 2008 | | 2:01 pm |
taken from people before me.
22% Logical, 20% Spatial, 61% Linguistic, 51% Intrapersonal, 27% Interpersonal, 51% Musical, 4% Bodily-Kinesthetic and 22% Naturalistic! Linguistic
"Verbal-linguistic intelligence has to do with words, spoken or written. People with verbal-linguistic intelligence display a facility with words and languages. They are typically good at reading, writing, telling stories and memorizing words and dates. They tend to learn best by reading, taking notes, listening to lectures, and via discussion and debate. They are also frequently skilled at explaining, teaching and oration or persuasive speaking. Those with verbal-linguistic intelligence learn foreign languages very easily as they have high verbal memory and recall, and an ability to understand and manipulate syntax and structure. Careers which suit those with this intelligence include writers, lawyers, philosophers, journalists, politicians and teachers." (Wikipedia)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mm das toch wel handig gezien mijn studie ;) Hoewel muziek en intrapersonal zo te zien ook dichtbij komen. Anywho, tentamenweek is bijna over. Nog eentje (Psycholinguïstiek, veel te moeilijk, ik zit hier verdorie voor talen en niet voor psychologische toestanden) en dan is het weer klaar. De twee die ik gehad heb zijn redelijk gegaan denk ik, al had ik er veel meer voor kunnen doen (studieontwijkend gedrag enzo.) Maar het kon ook veel erger.
Daarbij ben ik druk bezig geweest met Call of Heroes. Begin er steeds meer zin in te krijgen. Heb inmiddels al een schildhoes ontworpen en ben druk bezig stukjes achtergrond op te schrijven en uit te werken (spelleiding is heel blij met mij, ik schijn ze erg veel werk uit handen te nemen zo). Wil daarnaast ook nog werken aan een of twee clan-banners aangezien ik stof over heb (eigenlijk heb ik gewoon een wit laken, in eerste instantie voor de bruiloft van Drass en Ina die nu geweest is verwerkt tot schildhoes. Scheelde ook geld, nu is er alleen een kleine bijdrage voor elastiek en textielstift.)
Zo, en nu ga ik de nieuwe aflevering van Heroes downloaden ^^.  creativeCurrent Music: age of shadows | | Friday, October 24th, 2008 | | 2:40 pm |
( SPOILER!! )*Zucht en gaat zitten wachten op de volgende aflevering*. Current Mood:  lazy | | Friday, October 17th, 2008 | | 7:52 am |
| | Monday, October 13th, 2008 | | 4:38 pm |
Larps.
Gods am I tired, but I must say I liked the Moots, eventhough some... well... accidents left me as an act-in-first for the last couple of minutes of the event. Yes that's bad. But Symbols first as I didn't say anything about that either. It's all a bit of a blur right now, but one thing is clear: I really, really, really loved it. There wasn't a moment I got bored and there was always something to do, but never forced. I honestly believe it was one of my best Larp events until now. One thing that stood out whas all the things happening around our seven items and Lechne-thama, which ended with sort of a bang as we all where summoned to the well and then got transported to... well who knows? It happened at the end of the event so that's gonna be a special... can't wait! Moots: lots of fighting as usual and great play with the few angellytes (and non-angellytes too of course) that where there, with special thanks to Merel (Naber), Mieke (Naber's grandmother Naja if that's the correct spelling) and Rik (Vendel). Especially the saturday night stood out as we had collected some random herbs. Although Mieke had herb-searching, she knew nothing whatsoever from alchemy, but we wanted to kill a plant that bred the evil plant creatures that kept attacking so we decided to make a poison. And poison we made already... we just chucked the three herbs in a little bowl, together with cursed skin from Mieke (who changes into a snake at night) and a cursed feather from Merel (who changes into a raven at night). As we where sitting around the little fire to cook it, 4(!) spelleiders where discussing what would happen. (usually the sign something is going to happen that aint really good, lol). It ended with a bang (litterally), creating smoke in the entire faction tent and leaving us with arms we couldn't use anymore and a lispel in everything we said, severely pissing of the avatar of Lilith who, of course at exactly that moment, stopped by the faction... Oops. We had great fun though, even more when we discovered we all had gotten a lvl 4 disease by breathing in the poisonous damps. Got rid of my mana fast there, after I got healed myself and regained the use of my arms and speech. Too bad Grandmother (as we called her) died not too long after that in the battle. And it's not the only one we lost, leaving the Angellytes that where there with... well me in charge, as I stated above. This only happened at the very end of the event though, but still. It's going to bring a lot of play still, also because I now got my hands on some money I accidentally earned by removing sleep poison (they confused a gold for a copper, lol) and a relic that has something to do with summoning rituals and that I retrieved from the Angellyte tent just before I took my leave to the temple of Lathander (Vendel did not had it on him the moment he disappeared). Right... well anyway, after the Moots was over we of course went to the Mac, and afterwards Rik, Merel, EJ and Marco went back to Niels and my place to retrieve their stuff... where after some talking all of them (but Marco) decided that they actually wanted to stay and sleep with us for one more night as almost all of us had taken the monday off. We pretty much laughed our asses off the rest of the night, not going to bed until about 2:30 eventhough all of us where tired as hell. I can't remember half of it, just that you can actually fit four people on the sleeping couch if really neccesary and that you blurt out really weird things when you're tired. Well in my case anyway... We got up the next morning around eleven, having hamburgers and frikandellen as breakfast until eventually at 2 o'clock the last guests left. So yeah, my weekend was absolutely wonderful and I cannot wait until the Call of Heroes! Current Mood:  happy | | Wednesday, October 1st, 2008 | | 2:49 pm |
Afstudeerproject biedt zich aan.
Het was alweer lang geleden, maar daar was hij weer afgelopen dinsdag: het ziekenhuisbezoek. Het zou de laatste keer moeten zijn, een laatste hersenscan ter bevestiging dat het vlekje niet groeit en dan zou ik er klaar mee zijn geweest. Niet dus. Niet dat het per sé slecht nieuws is. Ik heb geen steeds groter wordende tumor in mijn hoofd ofzo en ik voel me prima, althans zolang ik netjes mijn medicatie blijf slikken - want als ik dat niet doe is migraine gegarandeerd - maar het punt blijkt: het vlekje in de hersenen is schijnbaar veranderd : aan de ene kant gekrompen (goed dus) maar aan een andere kant minimaal toegenomen (minder goed dus). En nou weten ze voor de afwisseling niet wat er aan de hand is (niets nieuws wat dat betreft). Afijn. Hoewel verder onderzoek niet absoluut noodzakelijk is, gezien medicatie werkt enzo, is de arts die mijn onderzoek doet nogal een volhouder en ze heeft gevraagd of ik ermee accoord ging een second opinion te laten doen om te kijken of anderen dan misschien wel de oorzaak zouden kunnen vinden. Kans is klein dat het iets aan de behandeling veranderd, maar ja, het blijft iets wat ze niet begrijpen en wat ze geen naam kunnen geven is interessant. Concrete gevolg? Dat ik denk ik zo'n 60% van het onderzoek overnieuw mag doen, nu in (hopelijk) Nijmegen. Althans, mijn arts had daar gestudeerd en heeft geloof ik een arts daar op het oog, maar aangezien ze het niet aan de eerste de beste net afgestudeerde wil overdragen zou het met een beetje pech ook in Utrecht kunnen zijn. Nijmegen zou een stuk idealer zijn om te bekennen, maar we wachten het even af: ik wordt er in ieder geval net voor of net na het weekend over gebeld. En in de tussentijd blijf ik wel gewoon pilletjes slikken. En essays/blogs/boeken schrijven uiteraard. Current Mood:  busy | | Tuesday, September 23rd, 2008 | | 12:24 pm |
Familie dag
Goed, afgelopen zondag had ik dus familiedag. Vroeg op en weg van Rosmalen waar we naar Merels verjaardag waren geweest (zeer gezellig overigens) naar Nijmegen centraal, daar opgepikt door familie en door naar het Afrika Museum in Heilige Landstichting. Mijn zusje had nog een groot moreel bezwaar tegen het feit dat een plaats 'Heilige Landstichting' heette, maar dat terzijde. Bij de familie horen mijn twee kleine neefjes (ze worden binnenkort acht en tien). Mijn oudste neef, Ivo zit in het leger en zou in eerste instantie niet komen omdat hij op training moest in België, maar halverwege de dag bleek dat afgelast en kon hij toch nog komen. Toen dat echter nog niet duidelijk was moesten we Pieter en Dirk, de twee kleine neefjes, uitleggen waarom Ivo toch niet zou komen (ze zijn namelijk dol op Ivo, voornamelijk vanwege datzelfde leger-feit want dat is stoer op die leeftijd). Eén van de twee merkte uiteindelijk op: 'maar dan krijgen ze in de oorlog toch ook wel patat te eten?" Wij begrepen de vraag niet helemaal, tot de vervolgzin "Ja toch, want dan heet het patatje oorlog!" Schattig. De schattigste opmerking kwam echter veel later die dag. Omdat het museum sneller was 'uitbezichtigd' dan de reservatie voor het restaurant stelden we voor om in Kronenburger park nog een of ander vreemd Deens spelletje te spelen. Aangezien we daar toch vlakbij wonen konden Niels en ik meteen maar even onze kamer/huis laten zien. Later, toen we buiten zaten te wachten tot het restaurant open ging (we waren enigszins aan de vroege kant) vertelde mijn zusje (Sonja) wat een van de twee neefjes (weet niet zo gauw welke) haar had gevraagd. Het moet ongeveer zo gegaan zijn: Neefje: "Niels en Karin zijn nog niet getrouwd toch?" Sonja: "Nee, maar je hoeft ook niet getrouwd te zijn om samen in één huis te wonen." Neefje: "Ohja. *korte stilte en dan op fluisterende toon: 'dan doen ze natuurlijk ook es-ee-ex-ee-en'... " Sonja: "Ja, dat kan." Neefje: "Want daar heb je dan natuurlijk ook geen vergunning voor nodig!" En wij maar denken dat ze onschuldig zijn :P. Ach ja, de dag was gezellig en omdat het in de buurt van Nijmegen was, was ik mooi op tijd thuis om nog een of ander mini-essay in elkaar te fabriceren (min of meer via een halve samenvatting die op internet kon en speed-reading, maar je moet wat als drukke student die er ook nog een sociaal leven op wil nahouden... in tegenstelling tot sommige andere studies houden ze me bij Nederlands gewoon vijf dagen in de week vast). Verder ben ik weer verder gegaan met schrijven waardoor computergames (namely world of warcraft) er de laatste tijd een beetje bij inschieten, hoewel ik natuurlijk nog altijd braaf verschijn bij de Kara-raid (hey, ik wil wel badges!). Dat was het wel voor nu... back to Word. ps: nieuwe geboortes en eieren -->       Current Mood:  content | | Monday, September 15th, 2008 | | 1:40 pm |
Onverwachte eindresultaten
Nou behalve de draakjeshype had ik in mijn vorige zinnige post nog altijd drie (her)tentamen-uitslagen niet. Ik quote mezelf: Eén ervan heb ik gehaald (niet bijzonder ruim overigens maar voldoende is voldoende), drie zijn onzeker. Van een van de drie heb ik wel het idee dat het gelukt moet zijn, die andere twee gingen a) ronduit slecht b) ongeveer even goed als de vorige keer (en toen was het een 5.3).
Nou. Degene waarvan ik het idee had dat het gelukt moest zijn, heb ik inderdaad ruim gehaald. Tentamen b) heb ik niet gehaald. Ik en zo ongeveer de rest van de studie, er waren er namelijk in totaal drie die het wel gehaald hebben. Dus ik vind het wel prettig om te denken dat het niet helemaal aan mij lag (zelfs als was het cijfer ietsiepietsie lager dan de eerdere 5.3. Nou goed, behoorlijk dan). En nou komt net a) binnen, waarvan ik dacht dat het ronduit slecht gegaan was. Viel mee. Viel heel hard mee. Ik had gewoon een 6,5! (ja ok, ik haal normaal zo rond de acht, maar gezien ik de helft van de college's gemist heb vanwege MRI's, lumbaalpuncties, bloedafnames en meer van dat soort leuks wil ik hier dit keer best genoegen mee nemen. Ah en leren had ik voor de her ook niet echt gedaan...) Dus yay, slechts één vak niet gehaald, maar wel een gehele minor binnen, komt neer op 75 ect in het eerste jaar behaald... (eerste jaar bestaat doorgaans uit 60 ect). Nou mij hoor je voorlopig niet klagen *grijns*. Current Mood: happy | | Friday, September 12th, 2008 | | 2:18 pm |
| | Friday, August 29th, 2008 | | 11:26 am |
dag vakantie...
Nou ja, eigenlijk was het allang geen vakantie meer. Eigenlijk was ik de afgelopen twee weken bezig met hertentamens of tentamens die de vorige keer niet te maken vielen omdat ze tegelijkertijd waren met andere tentamens. Eén ervan heb ik gehaald (niet bijzonder ruim overigens maar voldoende is voldoende), drie zijn onzeker. Van een van de drie heb ik wel het idee dat het gelukt moet zijn, die andere twee gingen a) ronduit slecht b) ongeveer even goed als de vorige keer (en toen was het een 5.3). Hangt er dus opnieuw om en de kans is groot dat ik een van de twee, of allebei, volgend jaar opnieuw mag doen. Natuurlijk, de reden dat ze niet gehaald zijn heeft niet in het minst te maken met het feit dat ik de helft van de colleges gemist heb omdat ik in het ziekenhuis lag en ik kan er wel een derde herkansing voor aanvragen (en hoogstwaarschijnlijk ook krijgen), maar ik denk dat dat zijn doel voorbijschiet: de verloren colleges ga ik er echt niet door terugkrijgen, noch de informatie die daar bij hoort. Aantekeningen zijn wel over te nemen maar blijven persoonsgebonden en de laatste keer dat ik echt iets aan iemand anders' aantekeningen had was... nou nooit eigenlijk. Tenzij diegene naast me zit om tekst en uitleg te geven en er zijn er niet zo veel gestoord genoeg om dat te doen. Afijn, niks meer aan te doen want alle tentamens zitten er op en volgende week begint het nieuwe jaar weer. Afwachten dus maar. Ik heb in ieder geval het boek aangeschaft waar ik aanstaande maandag een essay over mag schrijven (nou ja de eerste twee hoofdstukken) dus het begint meteen lekker. Zondag nog wel DnD waar ik wel zin in heb en misschien morgen naar de film, even met Niels overleggen daarover. Ohja en er was een middeleeuws festijn in Nijmegen waar we op zich ook wel even langs wilden. Je moet wat met je laatste vrije weekend, toch? Current Mood:  sleepy |
[ << Previous 20 ]
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
svala19's journal
okay
shocked
